Ik ben dankbaar voor het heden!

Lieve lezers,

Ik ben weer vervuld van het gelukzalige gevoel dat het tijd is om te schrijven. Na een behoorlijk lange rustpauze, komt het gevoel terug dat ik moet delen! Ik wil vandaag graag vertellen over het verband dat ik kan leggen tussen wat lees in spirituele boeken (de theorie) en mijn huidig dagelijks leven (de praktijk).

We zijn allemaal hier op aarde in 1 grote levende essentie, de levenskracht of oorspronkelijke goddelijke en zelfs heilige energie. Deze energie is allesomvattend, onuitputtelijk, vol, vervullend, rijk, volkomen perfect en gezond. Ze is hemels met andere woorden. Ieder levend wezen draagt deze energie in zich en ze verbindt ons allen. Ze is op elk moment aanwezig, echter we kunnen ze niet altijd voelen of kunnen het contact ermee kwijtraken.

Het wonderlijke van deze energie is: ze is niet kwetsbaar of bezoedelbaar door negativiteit, door emotionele of fysieke pijn, ongezonde voeding … En dit is zo omdat ze geen illusie is, in tegenstelling tot de alle andere dingen. Hetgeen we hier op aarde beleven lijkt voor ons levensecht, maar eigenlijk is het slechts een spel van vormen. Vormen die verschijnen en terug verdwijnen. Ga maar eens na … wat blijft altijd bestaan? Zoek eens iets dat niet onderhevig is aan de levenscyclus van geboorte – groei verval en sterven.. Alles wat ons omringt is vergankelijk, als we er ons aan vastklampen, zullen we vroeg of laat lijden. De energie waar ik het over heb is dat echter nièt … na onze dood zullen we haar verder in volle glorie beleven.

Als we nu weten dat we die energie zijn, kunnen we onze persoon en ons lichaam wel kennen, maar er tegelijk van bewust zijn dat ze niet meer zijn dan een illusie in het spel van de wereld. Het lichaam kan ervaringen opdoen en de ziel kan erdoor groeien. Voor mensen die zich sterk identificeren met hun lichaam en hun persoonlijkheid is het leven vaak moeilijk. Ze zitten zo sterk in hun persoon dat ze zich er niet van kunnen losmaken en alles wat die persoon meemaakt wordt opgeslagen en meegedragen. Het pijnlichaam ontstaat en breidt zich uit … tot op een bepaald punt… dat het ondraaglijk wordt of dat de schok zo groot wordt dat de persoon gaat zoeken naar wegen om los te laten. Het loslaten van de dingen die ons overkomen, het loslaten van de toekomst, het vergeven van de mensen om ons heen en onszelf, het overdragen van de sleutel van ons leven aan God, het intreden in het nu (daar waar geen lijden bestaat) zijn allemaal wegen naar verlichting.

Dit loslaten van het resultaat van ons handelen en het vertrouwen in het verloop van het leven zullen leiden tot hetgeen we niet voor mogelijk hadden gehouden. Onze zogenaamde ondergang blijkt ons uiteindelijk de weg naar de hemel te tonen!

In mijn dagelijks leven ben ik ondertussen weer aan het werk bij Open School. Ik geef er Nederlandse les aan anderstaligen. Het toeval wil dat ik in mijn groep vele vluchtelingen heb, die veel te lijden hebben (gehad) en vaak erg zware trauma’s en levenslessen hebben meegekregen. Er is de onzekerheid over hun verblijf, hun papieren, familie in het thuisland, integratie in de Belgische samenleving… Ze zijn daarenboven vaak alleen hier. Ze spreken de taal niet en worden helaas niet altijd met open armen ontvangen. Hun kruisen zijn behoorlijk belastend als het ware.

Wel, ik kan niet zeggen hoe dankbaar ik ben dat ik dit mag meemaken … Ik zie in mijn klas stuk voor stuk mensen die zich gedragen als alchemisten. Ze zetten lood om in goud! Het is ontroerend mooi wat voor sterkte die jonge mensen aan de dag leggen. De moed die ze hebben om door te gaan en de wijze woorden die vaak op jonge leeftijd al uit hun mond komen. Het is werkelijk een geschenk om hen les te mogen geven en getuige te mogen zijn van hun veerkracht, vertrouwen in het leven en dankbaarheid voor eenvoudige dingen.

Ik heb na jaren zoeken een job gevonden die het verlangen dat zich in mij bevindt kan beantwoorden, nl. bijdragen aan iets dat groter is dan mezelf. Ik mag de schoonheid van het leven ervaren in mijn werk.

Mijn cursisten leren mij minstens evenveel dan dat ik hen leer … De positiviteit en wilskracht, bewust kiezen voor het goede en hun geloof zijn in onze samenleving van vandaag geen evidentie meer.

Daarom bij deze, wil ik mijn dankbaarheid uiten aan het universum … om mij dit allemaal te laten beleven. Ik heb het gevoel dat ik eindelijk aan het doen ben waarvoor ik gekomen ben!

 

kindje


“Some people feel the rain, others just get wet”

Ik had het me nooit kunnen indenken … het onmogelijke is gebeurd. Nauwelijks een maand na de publicatie van m’n vorige artikel bevind ik mij in de duisternis. Het leven laat me meteen het geleerde in de praktijk zetten blijkbaar. Ergens in februari hebben Frank en ik besloten om niet meer samen verder te gaan, op 18 februari is mijn oma overleden en op 1 april is mijn bomma overleden. Een ongeluk komt nooit alleen…

Ik moet toegeven dat het heel moeilijk is om het spreukje dat boven mijn bed hangt vandaag in de werkelijkheid te zetten. Er staat: ‘Be like the shadow that passes through water and doesn’t get wet, that passes though fire and doesn’t get burned!’

Ik ben heel zeker niet onaangeroerd gebleven.. Integendeel … het lijkt soms of ik overstag ga gaan. Het is heel verleidelijk om me te storten in allerlei werelds vermaak … Op het moment moet ik toegeven dat ik van tijd tot tijd aan het overleven ben, in plaats van aan het leven. Alles is onzeker op dit moment: mijn woonplaats … ik zal een nieuwe job moeten vinden, een nieuw evenwicht …

Spannend en tegelijk opwindend … de ene dag is er vertrouwen … de andere dag angst …
Het daagt me uit om me op spiritueel vlak weer wat meer te gaan verdiepen, wil ik niet ten onder gaan. Ik heb me vandaag ‘ een cursus in wonderen aangeschaft’, eens kijken waar me dat brengt :)

Naar aanleiding van het sterven van mijn meter en grootmoeder heb ik het volgende tekstje geschreven:

Lieve bomma,

Ik heb van jou wijze lessen geleerd. Ik ben je hier ontzettend dankbaar voor.

Je was een voorbeeld in het voorleven van je talenten, zonder de benoeming ervan en zonder de minste aansporing om je voorbeeld te volgen.

In die zin zie zag ik God heel duidelijk in jou. Je liet hem door je heen schijnen op ons.

3 van je grootste kwaliteiten blijven me bij:

zachtheid – eenvoud – nederigheid

En je energie

Levendig en licht

De tijd is nu gekomen voor ons, je nakomelingen … om wat we van je leerden verder te zetten

We moeten het nu zelf doen … zonder af en toe je voorbeeld nog te zien

Moge God ons hierbij helpen …

Liefs,

vanwege uw kleindochter

Daar wil ik nog even op terugkomen. Misschien moeten we dit allemaal eens proberen … De hemelse deugden of positieve kwaliteiten van iets dat boven ons staat laten doorschemeren in ons zijn. Vele mensen hebben ons daarin tot voorbeeld gediend: neem moeder Theresa, Bob Marley, Martin Luther King, Mahatma Gandhi, …
Maar vergeet vooral niet je naasten, je ouders, kinderen, broers en zussen en je vrienden waarin je als je goed kijkt ook al die kwaliteiten kan vinden …

Als we proberen van ons eigen kleine onbeduidende ik-je wat meer aan de kant te zetten en onszelf ten dienste te zetten van het grotere geheel, kan onze wereld een heel stuk mooier worden. Ik nodig jullie uit om op zoek te gaan naar het doorschemeren van het Goddelijke op de aarde. Je hoeft niet ver te zoeken … het is overal.

Kijk naar de natuur, in een bloem kan je heel gemakkelijk de etherische werkelijkheid achter de dingen zien … Laat jullie raken!

Ik wens jullie allen een hele fijne dinsdag,

Veel liefde en geluk vandaag,

Joke


Écht leven in het licht van de dood

radiating love

Op 18 februari 2016 is mijn oma overleden op 90-jarige leeftijd. Tijdens deze periode nam ik deel aan de cursus ‘Stervensbegeleiding’ gegeven door Herlinde Bral aan de Levensschool in Tongerlo. Op aanraden van een lerares en in het kader van een andere cursus (Evolutionaire cranio-sacrale begeleiding aan de Ignoramus Academie in Hasselt) keek ik de film ‘Departures’ van Yojiro Takita. Deze film neemt ons mee in de sacrale ervaring die de confrontatie de dood kan zijn. Als toemaatje kreeg ik de verfilming van Het Tibetaans Dodenboek cadeau van een vriend. Ik las tussendoor ook nog een afscheidsbrief van Steve Jobs, gepubliceerd op facebook, waarin hij op z’n sterfbed reflecteert over wat nu écht belangrijk was in z’n leven.

Dit alles heeft mij geïnspireerd tot het schrijven van een stukje over de dood. En dan wil ik eigenlijk de dood vanuit een ander perspectief bekijken. De dood is zo natuurlijk als het leven. Immers, er is niemand onder ons die er niet mee te maken zal krijgen! Waarom dan niet even de tijd nemen om de dood te onderzoeken en de confrontatie ermee aan te gaan, terwijl hij waarschijnlijk niet direct aan de deur staat.

In navolging van het verhaal van Steve Jobs beseffen we volgens mij inderdaad allen op ons sterfbed wat nu eigenlijk écht van tel was in het leven dat we geleid hebben. En dat zijn zeker niet: diploma’s, huizen, auto’s, bezittingen, hoeveelheden aan facebookvrienden of nullen op onze bankrekening. Het gaat niet om het feit of we een geweldig persoon hebben kunnen creeëren met mooie kleren, een grote vriendenkring en een fantastisch huis.

Hetgeen ons werkelijk iets zal bijbrengen op dat speciale moment is of we achter ons ego ook ons ware zelf ontdekt hebben; onze diepe innerlijke staat van vreugde en liefde. Het gaat om datgene waarop we zullen terugvallen als ons ego verdwijnt samen met ons lichaam. De manieren waarop ik met mijn ware zelf in contact kan komen zijn voor mij meditatie en yoga.

Als we deze diepe staat van vreugde ontdekt hebben zal ook het leven lichter worden. Moeilijke jobs, de struggle voor een diploma, moeilijke relaties, armoede … allerlei problemen worden in het licht van de de dood en de onsterfelijkheid van de ziel draaglijker. Het zijn gewoon ervaringen die onze ziel nodig heeft om te groeien, en onze diepe kern van vreugde en stralende liefde blijft tijdens al deze ervaringen gewoon hetzelfde. We kunnen er steeds naartoe, in welke penibele situatie we ons ook bevinden. Dit is toch een ware geruststelling. Het hele leven is een tijdelijk spel, een ziel die een menselijke ervaring opdoet en die ervaring meeneemt na de dood.

Het besef zal komen dat het er enkel toe doet hoeveel liefde we in de wereld gebracht hebben! En dat is iets dat iedereen kan, niets kost en vanzelf gaat! Leef met liefde is mijn boodschap. Glimlach met liefde, poets met liefde, kook met liefde, werk met liefde, strijk met liefde en dans met liefde! Je liefde zal doorwerken in je huis, in je maaltijd, in je relaties en in je omgeving :-)

 


Het topje van de ijsberg – Over meditatie

joke_pauwels_leefvanuitjehart_ijsberg

Opeens kreeg ik een ingeving: “Ik ga schrijven! Vandaag doe ik het!”

En hier zit ik dan, de woorden te typen achter mijn computer. Zo gemakkelijk is het dus. Met enkele muisklikken kunnen ze de wereld veroveren of toch alvast enkele mensen inspireren.

Interessant, … wetende dat ik net een gesprek met iemand gehad heb waarin die mij vertelde dat ‘inspiratorschap’ een van mijn zieledoelen is… Dat zal wellicht geen toeval zijn :-)

Het eerste waarover ik iets wil vertellen is de ijsberg. De laatste tijd duikt hij alsmaar op in mijn leven (op de tv, de uitleg van een leraar, in een meditatie, in een tijdschrift, …). Dat beeld wil iets zeggen.

Volgens mij staat hij voor de diepte, de diepte die verscholen is achter de zichtbare werkelijkheid. Of zoals le petit prince zegt “on ne voit bien qu’avec le coeur, l’ essentiel est invisible pour les yeux”. Inderdaad, het essentiële in ons leven is niet zichtbaar voor het oog, we kunnen enkel goed zien met ons hart. Dit betekent dat we het essentiële in het leven pas zullen aanraken als we in ons hart zakken, en vanuit ons gevoel leven. Niemand rond jou gaat dat zien, maar iedereen zal het merken.

Soit, waar was ik? De ijsberg dus.
Heb je het al eens ervaren? Zo helemaal in je hart zakken? En alleen nog je essentie voelen? Misschien een uitgelezen moment om jullie te vertellen hoe ik het doe. Eigenlijk is het heel eenvoudig (toch alvast in theorie).

Je zoekt een stil plekje, in je huis of in de natuur. Je gaat zitten op een dekentje in kleermakerszit of in een andere gemakkelijke houding. Je hoeft niks te veranderen of op te ruimen, en helemaal geen eisen te stellen aan de omgeving waar je gaat zitten. Als er geen storend geluid is, is het ok. Gebruik een dekentje als je het koud hebt.

Sluit je ogen. Adem nu bewust diep in, tot de toppen van je longen gevuld zijn met lucht. Hou even vast (een paar tellen). En laat met een diepe zucht alle lucht uit je longen ontsnappen. Stel je daarbij voor dat je al je zorgen-bekommernissen uit je laat wegstromen. Doe dit 3 keer achter elkaar.
Voel nu eens hoe je lichaam en je geest aanvoelen.

Vervolgens zullen er wellicht gedachten verschijnen. Dat is normaal en ok. Laat ze maar komen. En kijk eens over wat ze allemaal gaan. Winkellijsten, to do’s, afspraken, ditjes en datjes die niet vergeten mogen worden, examens, innerlijke discussies, … ze passeren allemaal de revue. Probeer ze niet te ‘pakken’. Stel je voor dat die gedachten allemaal wolkjes zijn, die voorbijdrijven aan de hemel. En stel je nu voor dat jij de hemel bent. Je kan ze zien, maar je gaat er niet in mee. Je laat ze komen en voorbijdrijven en weer uit het gezichtsveld verdwijnen. Dit is mooi gezegd, maar het duurt misschien even alvorens je het onder de knie hebt. Elke dag 5 à 10 minuutjes oefenen is genoeg. Laat je niet ontmoedigen, je geest maakt ineens ‘de klik’.

Probeer niet mee te gaan in die gedachten, want voor je het weet ben je bij de afwas die nog moet gedaan worden of aan het herbeleven wat die bepaalde persoon ook alweer tegen je gezegd had of je lesvoorbereidingen aan het maken tegen morgen, … Meegedreven door je gedachten zal je zien dat je altijd in de toekomst zit (die er nog niet is) of in het verleden (dat er niet meer is) en dus niet in het nu. Het enige moment dat je hebt is nu. Realiseer je dat, glimlach en keer terug naar het nu.

Dit in het nu komen, zonder veel gedachten (of toch alvast met ruimte tussen je gedachten) kan je doen door je te concentreren op iets. Het kan bijvoorbeeld de adem zijn. Je ademt in (en gelijktijdig wéét je: ik adem in) en je ademt uit (en gelijktijdig wéét je: ik adem uit). Je probeert helemaal één te zijn met de adem. Je voelt waar de adem zich bevindt in je lichaam, waar en hoe hij je lichaam binnenkomt en weer verlaat.
Voel eens hoe de adem die je inademt via de neus kouder aanvoelt dan de adem die je uitademt door de neus. Kan je dat ervaren? Door deze vrij eenvoudige oefening, kom je in de ervaringsmodus, de voelmodus … vanzelf schakelt dit je denken uit.

Na een tijdje oefenen kan het zijn dat je inzichten krijgt, die in plaats van gedachten ineens in je hoofd ‘up poppen’. Het kan gaan over iets dat je moet doen, iets dat bij je past. Een oplossing voor een probleem … Een wegwijzer. Dit is heel boeiend. Op die manier kan je leren leven door te mediteren. In verbinding met iets hogers krijg je antwoorden die je in de snelheid van het leven niet kan vinden. In verbinding met iets dat groter is dan jezelf, komen de antwoorden vanzelf naar je toe.

Ik geef je een voorbeeld van een inzicht dat je kan krijgen:

Ineens besef je dat het geen zin heeft om druk uit te oefenen om iets te ‘verkrijgen’. Je gaat dan inzien dat door jouw manier van ‘dwingen’ of ‘manipuleren’ van de situatie, mensen weerstand gaan tonen. Bijvoorbeeld: je wil iets heel graag bereiken en je doet je uiterste best, maar toch is het resultaat niet datgene wat je voor ogen had. Anderen willen niet mee, alles lijkt vierkant te draaien. Het is niet zo dat je niet goed geprobeerd hebt, wel dat je het universum hebt proberen te willen sturen, en dat werkt niet. Het wonderlijke is dat de dingen vanzelf naar je toekomen, eens je de controle durft loslaten en vanuit je gevoel gaat leven. Je laat het resultaat open en je vertrouwt op het universum. Er zal gebeuren wat er moet gebeuren, zonder jouw ingrijpen. Ik wil niet zeggen dat je nu niet meer moet studeren voor een examen, of een vergadering niet meer moet voorbereiden, maar ik wil zeggen dat je het resultaat loslaat.

Als laatste wil ik nog een mooie techniek delen om je energie weer te laten stromen. Ideaal bij het gevoel van ‘een platte batterij’. Je weet wel, een gevoel van lusteloosheid, geen energie, vermoeid en niet meer stromend, niet meer verbonden en geïnspireerd. En weet je wat zo interessant is? Je kan deze oefening overal uitvoeren, desnoods op het toilet op je werk!

Je gaat rechtstaan met beide voeten lichtjes open. Je sluit je ogen. Je staat stevig op de grond en je beeld je in dat er wortels groeien uit je voeten. Als gevolg daarvan voel je je sterk en stevig staan. Je ademt rustig in, terwijl je voorstelt dat de adem binnenkomt via je voetzolen. Je volgt de ademstroom door je lichaam en je weet tegelijkertijd dat dit de aarde-energie is die stroomt van aan je voetzolen tot vanboven aan je kruin. Bij de uitademing stel je je voor dat je de hemel-energie in je kruin laat stromen tot aan je voeten. Je kan jezelf op die manier opladen. Doe dit dagelijks 5 keer (5x in-en uitademen) en je zal na een tijdje voelen dat je de energie voelt stromen, je handen gaan tintelen. Voel hoe je weer in verbinding komt met je bron.

 


The time has come …

Inderdaad … een belangrijk deel van mij staat op het punt om zich naar buiten te richten.

De voorbije tijd ben ik bezig geweest in stilte. Ik heb heel wat cursussen en opleidingen, retraites, lessen gevolgd en levenslessen gekregen. Ik ben helemaal in mijn binnenwereld ondergedompeld geweest als het ware. Ik weet nu dat dat slechts een deel van het proces was. Het is nu tijd om de opgedane en verwerkte info in beweging te brengen en door te geven aan anderen.
En hoe kan dat beter gebeuren dan via een geheel in de tijd passend medium als een blog :-)

De onderwerpen die ik bestudeerd heb zijn vrij breed maar ik zal jullie alvast een idee geven van de richting:

gezonde voeding – yoga – meditatie – mantra’s – retraite – eenvoud – cranio-sacrale massage – irisscopie – Bachbloesems – Oosterse wijsheid – de voelwereld – hooggevoeligheid – nieuwetijdskinderen – astrologie – evolutiepsychologie – het Boeddhisme – het Taoïsme – Dzogchen – voedingssupplementen – Feng Shui – edelstenen – kruiden – het enneagram – engelen – de dualiteit en de eenheid – leven en sterven – zielsoorzaken van ziekte – spiritueel ontwaken – …

Wie nu denkt “Help een zweefster!”, lees vooral verder, ik zal jullie niet teleurstellen. Je leeft in een binnenwereld (in jezelf) en een buitenwereld (de maatschappij) en laat ik nu gewoon een erg levendige en aanwezige binnenwereld hebben. Ik maak alles intens mee en voel veel. Dat is interessant, want het geeft me veel inzichten waar menig persoon geen idee van heeft. Dat betekent niet dat ik niet leef met mijn voeten op de grond in de maatschappij, dat doe ik wel. Alleen kost het me misschien wat meer moeite. Maar ik ben er zeker van dat vele lezers dit zullen herkennen.

Ondertussen heb ik mijn draai gevonden in verband met deze kwaliteit en ik hoop ze aan te wenden waarvoor ze bedoeld is, namelijk: bewust leven en anderen inspireren!